Endoplastyka i endoprotezy


Zabieg andoplastyki jest ostateczną metodą leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów jaką może zaproponować lekarz ortopeda pacjentowi.

Zabieg andoplastyki jest ostateczną metodą leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów jaką może zaproponować lekarz ortopeda pacjentowi.

Stanowi on również metodę leczenia poważnych urazów kości udowej oraz miejsca łączenia jej z miednicą. Zabieg polega na usunięciu chorobowo zmienionego stawu i wszczepieniu sztucznego elementu. Najczęściej przeprowadzana jest endoplastyka stawu biodrowego, rzadziej kolanowego.

Endoproteza składa się z panewki mocowanej w kości miednicy oraz trzpienia zakończonego główną, który wprowadza się do kości. Wszystkie endoprotezy podzielić można na 2 grupy: cementowe i bezcementowe.

Pierwsze przymocowuje się do kości przy pomocy akrylowego cementu chirurgicznego, a drugie osadza wkręcając lub wbijając w tkankę kostną. Protezy cementowe stosuje się u pacjentów starszych i z obniżoną wytrzymałością mechaniczną kości. Protezy cementowe można zakładać osobom do 65. roku życia, a są one zalecane ze względu na dłuższą żywotność i pełniejsze odwzorowanie funkcji prawdziwego stawu.

Nową metodą stosowaną w ortopedii jest kapoplastyka. Polega on na umieszczeniu dużej panewki w miednicy (tzw. kapa) i pokryciu kości udowej protezą. Zaletą metody jest niemal idealne odtworzenie działania stawu przy minimalnym ingerowaniu i długość kości udowej.